Voorbereiden op je bevalling, hoe doe jij dat?

Als 25-jarige en zwanger van mijn eerste kindje zat ik voor mijn gevoel regelmatig op een andere planeet. Ik was diep onder de indruk van wat er zich allemaal in mijn lijf afspeelde. In het eerste trimester kon ik ineens  zomaar ‘s middags een dutje doen (als daar de tijd voor was), terwijl ik normaal nooit overdag kon slapen. In het tweede trimester liep ik trots met mijn buik naar voren en vond ik het heerlijk als ik mijn dochter voelde bewegen. In het derde trimester werd mijn tred wel iets minder verend en werd ik weleens gek van alle goedbedoelde vragen (hoe lang moet je nog, al bijna zeker?!) Ik ben klein en tenger gebouwd, dus mijn buik was enorm.  Daarnaast was de kinderkamer nog niet af (überhaupt nog geen slaapkamer, want we zaten midden in een enorme verbouwing) en dat vond ik best wel spannend. Komt dit je toevallig bekend voor? Zoveel vrouwen die ik spreek, ver of minder ver gevorderd in hun zwangerschap,  verbouwen, verhuizen of doen iets anders dat enigszins hun nesteldrang bevredigt, maar ongemerkt toch veel stress met zich meebrengt.

Iets waar ik me tot een week of 38 van mijn zwangerschap helemaal niet mee bezig hield, was de aanstaande bevalling. Dat is eigenlijk best gek als je erover nadenkt. Bevallen doe je per zwangerschap maar één keer, je kan het niet overdoen en het is dé start voor het leven buiten de baarmoeder van jouw/jullie kindje. Ik zag het als iets dat gewoon ‘moest’ gebeuren en waar ik me wel doorheen zou slaan met mijn man en verloskundige aan mijn zijde. Maar op een avond in bed, las ik het geleende boek (een vriendin was 6 weken voor mij bevallen) van Beatrijs Smulders “Weeën in de Nacht” en zo ging er ineens een hele nieuwe wereld voor mij open. Later bleek dat ik slechts een klein stukje van alle beschikbare informatie tot mij had genomen, maar het bleek genoeg om tijdens mijn eerste bevalling als leidraad te fungeren. Ik las over de werking van hormonen tijdens de bevalling en dan voornamelijk over het hormoon oxytocine. Het enige dat ik las was het volgende : oxytocine is meer aanwezig gedurende de nacht, het zorgt voor een goede weeën activiteit en als de boel op gang is, maakt het krachtige en effectieve weeën. Het kan niet aanwezig zijn in combinatie met adrenaline, dus als een vrouw zich midden in het bevalproces moet verplaatsen (van thuis naar ziekenhuis bijvoorbeeld) kan dit zorgen voor een afname van weeën die later, op een rustiger moment, weer terug zullen keren.

Samen met een eenvoudige zwangerschapsyoga cursus heeft deze informatie mij ontzettend geholpen om de bevalling met andere ogen te bekijken. Ik nam het tevens meer in eigendom: het op de wereld zetten van mijn kindje zag ik als mijn verantwoordelijkheid en die van niemand anders. In mijn werk als bevallingscoach/doula, nu bijna 7 jaar later ervaar ik het als een groot geluk om, naast het begeleiden tijdens de bevalling zelf, aanstaande ouders te informeren over de bevalling en alle mogelijkheden die er, rondom deze levensveranderende gebeurtenis, zijn. Naast de werking van de hormonen is er nog veel meer dat interessant kan zijn om over na te denken. Ooit nagedacht bijvoorbeeld over,  hoe je de tweede fase van de bevalling, het persen, graag zou willen doen? Naast de ademhaling die deze fase ondersteunt, kan namelijk ook de houding waarin je perst van grote invloed zijn over het verloop van deze belangrijke fase. De zwaartekracht helpt als jouw kindje moeilijk daalt, maar als het wat sneller gaat kan op handen en knieën zitten vaak helpen jouw kindje ruimte te geven om toch rustig geboren te laten worden. De klassieke op je rug-met-opgetrokken-benen houding, is eigenlijk de minst gunstige voor zowel moeder als kind. De uitgang wordt verkleind door op je rug half omhoog te liggen (plat op je rug, zonder kussens kan weer wel) en door de horizontale houding moet je meer moeite doen om de kleine geboren te laten worden, daarnaast is de druk op je bekken vaak ongelijk en dit kan (als je al bekkenklachten hebt) pijnlijk zijn en na de bevalling bekkenklachten veroorzaken.

Als (aanstaande) moeder is het een prachtig recht om zelf te kunnen kiezen hoe en waar (!) je wilt bevallen. Maak gebruik van dit recht. Bereid jezelf voor met een zwangerschapscursus die bij jou past (yoga, samen bevallen, haptonomie, zwangerfit of misschien wel zingend).

Maak ook altijd een bevalplan, eventueel met behulp van een bevallingscoach/doula. Ook al heb je niet veel wensen en weet je niet wat je erin moet zetten, het is een goede manier om met jouw aanstaande bevalling bezig te zijn, om te kijken naar wat jou prettig lijkt en te na te denken over wat voor een ondersteuning je graag zou willen ontvangen. Jij gaat immers bevallen en niemand anders!

Kijk om een idee te krijgen van wat er allemaal mogelijk is onder onze aanbieders

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *